duel

Duel

Woody Allen
Een duel is een helaas in onbruik geraakte conversatietechniek. Het duel heeft zijn wortels in primitieve rechtssystemen, waar onoplosbare zaken door middel van een gevecht werden beslist. De oorsprong moet gezocht worden in het feodale Europa. Tijdens de Renaissance veranderde het duel in het oplossen van een erekwestie tussen twee heren. Het ging er om de goede naam, de eer en de integriteit van een vriend te verdedigen, of die van de familie of zichzelf. Soms was een duel het gevolg van een verloren partijtje klaverjassen. In 1712 waren de Engelse parlementsleden Duke of Hamilton en Lord Mohun al elf jaar in een juridische strijd verwikkeld. Na de zoveelste onenigheid daagde de Lord de Duke uit voor een duel. Hun ontmoeting had plaats in Hyde Park en na een energiek gevecht lieten beide heethoofden het leven. Het conflict was eindelijk opgelost en, belangrijker, op een gentlemanesque manier. In de laatste twee decennia van de zeventiende eeuw lieten meer dan tienduizend mannen in Frankrijk het leven in een duel. De Franse monarchie was een groot tegenstander van duels en onder Lodewijk de XIVe zouden vele winnaars van tweegevechten hun overwinning alsnog betreuren: ze werden veroordeeld tot executie. Het duelleren zou uiteindelijk de Franse monarchie overleven. Ook in de Verenigde Staten waren duels populair. In 1804 werd Alexander Hamilton, de leider van de Amerikaanse Federalisten, in een duel met Aaron Burr gedood, nadat hij uit principe geweigerd had om op zijn tegenstander te schieten. Amerikaanse schoolkinderen leren dat dit een politieke daad was, maar in de negentiende eeuw waren duels in de VS zo gebruikelijk dat dominee Lyman Beecher uitriep: “We are murderers, a nation of murderers.?


Probeer altijd eerst een conflict verbaal op te lossen. Blijkt dit echt onmogelijk, dan is het tijd voor de volgende stap. Degene die zich tot een duel genoodzaakt ziet, nodigt de tegenstander daartoe uit. Dit kan eventueel ook per aangetekende brief of per e-mail. De uitgedaagde weigert of accepteert. In geval van weigering eindigt het duel, maar weigeren is natuurlijk stijlloos, zeker in deze duel-arme tijden. In geval van acceptatie gaat men onmiddellijk over tot het duel, of men spreekt een later tijdstip af. Het is toegestaan een getuige (secondant) mee te nemen. Degene die uitgedaagd wordt mag kiezen welk wapen gebruikt wordt: de vuist, het zwaard of het pistool. Wenst u wraak te nemen, dan is een duel niet het geëigende middel. In dat geval komen eer en oorlog te dicht bij elkaar. Het wordt dan een ordinair gevecht.

Een duel kan vandaag de dag nogal wat juridische complicaties opleveren. Het duel is in het Wetboek van Strafrecht uitgebreid beschreven. De regeling hinkt op twee gedachten: enerzijds is het organiseren van een “tweegevecht? uitdrukkelijk strafbaar gesteld (alleen al de uitdaging is goed voor zes maanden brommen), maar anderzijds wordt terdege rekening gehouden met het daadwerkelijk plaatsvinden van een tweegevecht. Zo werkt het vooraf overeenkomen van voorwaarden (sabel of vuist) en het meebrengen van getuigen, strafverlichtend. Laatste punt: de overwinnaar die zijn tegenstander doodt, mag rekenen op zes jaar gevangenisstraf. Laat u alvorens een duel aan te gaan, over deze wettelijke regeling dus goed voorlichten.

Gebruikt Wordpress | Deadline Theme : An AWESEM design