Excuses

“…verschillende excuses zijn altijd minder overtuigend dan één.”
Aldous Huxley

Zegt u iets wat u beter niet had kunnen zeggen, of doet u iets wat u beter niet had kunnen doen, of laat u iets na wat u beter niet had na kunnen laten, dan biedt u uw excuses aan. U zegt niet “O, sorry!” maar “Pardon” of “Het spijt me.” U maakt uw excuus maar één keer. Soms moet u een klein gesprek aan de kwestie wijden. Bij een ernstige overtreding of vergrijp gaat uw excuus vergezeld van een bos bloemen. Verontschuldigt iemand zich bij u, aanvaard de excuses dan, doe niet al te gewichtig over het voorval en vergeet het. Mensen in de verdediging drukken is geheel tegen de etiquette. Vindt u het nodig de overtreder nog eens op de fout te wijzen, dan kan dit het beste door de uitnodigingslijst voor de volgende keer aan te passen.

Met het aanbieden van excuses kunt u ver komen. In de roman The Apologist van Jay Rayner pleegt een beroemd kok zelfmoord na een vernietigende recensie van restaurantcriticus Marc Basset. Voor het eerst in zijn carrière krijgt de cynische Basset spijt en hij besluit zijn excuses aan te bieden aan de weduwe van de kok. Dit bevalt hem zo goed, dat hij zich vervolgens verontschuldigt bij iedereen die hij ooit gekwetst heeft. Na een hilarische excuusexpeditie wordt Basset uiteindelijk de officiële verontschuldiger van de Verenigde Naties.

Gebruikt Wordpress | Deadline Theme : An AWESEM design