oals voor de meeste klassieke kleding geldt, ligt de herkomst van het hedendaagse pak bij het leger, het Franse en het Engelse hof. Waar men rond 1680 nog in wambuizen met pofpijpen paradeerde, werd de kleding de eeuwen daarop langzaam wat soberder en droeg men kleding die nu zou lijken op een jacquet of een rokkostuum. Begin negentiende eeuw werden de ongemakkelijke panden van de overjas afgesneden voor minder formele gelegenheden, evenals de mouwen van het vest. Het tenue de ville was geboren. En waar de Engelsen (toch het land van de manieren) het pak als sober kledingstuk bleven verfijnen, werd aan het Franse hof het vest eerst beschimpt en vervolgens als belangrijke uiting van weelderigheid beschouwd. De diverse illustere Franse en Engelse koningen hebben een grote voorbeeldfunctie gehad voor de burgerij. Met het afnemen van de invloed van de koningshuizen heeft het pak zijn vaste waarde ontwikkeld en is het beeld van de formele kleding niet meer radicaal gewijzigd. In 1890 liet het Londense blad Taylor & Cutter een telling verrichten op Charring Cross. Onthutst kwam de reporter terug op de redactie. Hij had 150 rokkostuums geteld, 320 jacquets en 530 lounge suits, een driedelig pak uit dezelfde stof gemaakt. Vlak daarvoor, in 1861, werd de eerste naaimachine uitgevonden en begon een confectie-industrie te ontstaan. Pas toen kwam ook de standaard dat de knopen bij herenkleding op het rechterpand en bij de dames op het linkerpand worden geplaatst.
Een confectiepak gaat uit van gemiddelde maten. De rivier is gemiddeld twee meter diep, zei de statisticus, terwijl hij verzoop. Oftewel: gemiddelden bestaan niet. Niemand is symmetrisch, heeft rechte schouders of staat exact recht. In het algemeen probeert men de gehele populatie in circa dertig maatcombinaties te vatten, terwijl een maatpak toch snel uit zestig verschillende maten wordt getekend en gesneden. Een maatpak herkent u aan de onberispelijke val, het ontbreken van plooien en de glimlach van de drager. Zo’n pak zit als een pyjama en is volledig in balans. U moet wel geduld hebben met een maatpak, het wordt namelijk speciaal voor u gemaakt. En dan niet alleen volgens uw modelspecificaties maar geheel naar uw lichaam en houding. Minimaal één fit is nodig om de juiste taillering aan te brengen en lengtes te bepalen.
Een driedelig pak (jas, vest, broek) van dezelfde kleur is het meest klassiek. Soms is een vest te formeel. Een double breasted model heeft vier of zes knopen waarvan het bovenste paar slechts een decoratieve functie vervult. De andere knopen hebben wel een functie. Als u eruit wilt zien als een te laat op zijn afspraak verschijnende Batman inclusief wapperende cape, dan moet u dat natuurlijk zelf weten. Maar in principe is een double breasted jasje altijd gesloten. Ook als u zit. Bij een single breasted jasje gaat de middelste knoop dicht, althans als er drie knopen op zitten. Zijn het er twee dan blijft de onderste knoop open. Alleen Reinoud Oerlemans, dwazen en militairen dragen het jasje geheel gesloten.
De traditionele jas heeft een schuin pochetzakje en twee klepzakken. Engelsen dragen twee schuine klepzakken. De toevoeging van een ticketpocket hoort bij informelere pakken. Opgezette zakken zijn voor blazers en uniformen en niet voor formele kleding. Aan de achterkant heeft de jas één of twee splitten. Een dubbele split is klassiek en geeft de meeste bewegingsvrijheid. De rugsplit is wat sportiever. Bij een maatpak zijn de drie of vier knoopjes aan de manchetten van het jasje open te knopen (het zijn niet voor niks knoopsgaten). Eén knoopje loslaten, schijnbaar nonchalant, maar met de bedoeling aan te geven dat uw pak en dus ook u van goede huize komt, is een keuze. De één vindt het een show off (vaak degenen die zelf geen maatkleding dragen), de ander vindt het een knipoog. Ook de revers hebben een militaire oorsprong. Ze zijn ontstaan uit het hooggesloten uniform. Voor meer comfort werden vaak de bovenste knopen geopend en de twee kanten opzij gevouwen. Voor civiel gebruik later bleef de inkeping bij de kraag en het knoopsgat van de oorspronkelijke sluiting gehandhaafd. De revers met inkepingen zijn alleen bij enkele rij jassen correct. Een double-breasted model heeft revers met opstaande punten. Of de revers doorgeput zijn is afhankelijk van de mode, maar wordt alleen gedaan bij effen pakken. De revers moeten te allen tijde rollen, bij voorkeur doordat ze gepikeerd zijn, en niet platgeperst.
De breedte van de schouders wisselt met het modebeeld. Beter is echter de breedte te kiezen die het beste bij uw lichaam past. Hoe smaller de schouder des te Engelser en formeler het pak. Het geeft aan dat u niet of nauwelijks hoeft te bewegen. Jasjes die breed geschouderd zijn maken u kleiner. Napoleon liet alle jasjes breder maken om de manschappen meer armslag te geven. Pakken zijn echter niet gemaakt om in te voetballen.
Een pak is gemaakt van 100% natuurlijk materiaal, alleen de voering is vaak van viscose, hoewel een fatsoenlijke Bemberg-voering ook katoen als grondstof heeft. Afhankelijk van het seizoen gebruikt u lichte of zwaardere stoffen. Hoe dikker de stof, hoe meer oneffenheden ‘wegvallen’. Het binnenwerk is van wezenlijk belang, want dit geeft body aan een pak en bepaalt de souplesse. Eventuele deukjes zijn bij plakpakken vaak niet aanwezig, maar het comfort is beduidend minder. De formeelste kleur voor een pak is grijs en vervolgens blauw. Een zwart pak draagt u echter niet overdag, tenzij u ober bent. Een streep is een echt werkpak en dat draagt u niet in het weekend. Een ruit is het minst formeel en is uitermate geschikt voor casual pakken. Indien u niet weet wat de kledingetiquette van de bezoekende partij is, trek dan een effen pak aan.
broek; casual; kledingvoorschrift; onderhoud; vest; mantelpak
Een pak dat er te nieuw uitziet is nog niet echt een pak. Beau Brummel liet daarom zijn nieuwe aanwinsten eerst door zijn bediende dragen. Een reinigingsbeurt helpt ook. Fred Astaire smeet nieuwe pakken en hoeden eerst een paar keer tegen de muur voordat hij ze aantrok..
Popularity: 19% [?]
Related posts:
Loading ...